Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 11.11.2009

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

 

Το Σάββατο που μας πέρασε 7-11-09, 33 Γενικοί Σύμβουλοι απ' τους 68 που είναι εκλεγμένοι στο όργανο αυτό, «αποφάσισαν» ότι η Γεν. Συνέλευση που ζητούν με τις υπογραφές τους 641 συνάδελφοι (αλλά και πολλοί άλλοι), δεν συντρέχει κανένας λόγος να γίνει!!! και η «διαδικασία περαιώνεται εδώ»!!! σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσαν οι γνωστοί «ηγέτες» της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.

 

Ένα ακόμα στοιχείο που εισάγει καινούργια ήθη στο Σωματείο είναι ότι παρουσιάζουν 35 ψηφίσαντες για τις ανάγκες της «απόφασης» τους, ενώ στην ψηφοφορία ήταν 33!!

 

Απ' τις επιλογές αυτής της αδίστακτης παρέας, φαίνεται ότι στο Σωματείο ήρθαν έτσι όπως ήρθαν, για να μείνουν με κάθε τρόπο και μέσο και δεν τους απασχολούν διαδικασίες, καταστατικά δικαιώματα μελών και ότι επιβάλλουν οι λειτουργίες του κάθε Σωματείου, με δεσμεύσεις και κανόνες.

 

Βέβαια, ανάλογες κρίσεις κάνουν και αυτοί για εμάς. Έτσι για πολλούς συναδέλφους  που παρακολουθείτε απ' τις ανακοινώσεις αυτή την αντιπαράθεση, φαντάζει σαν ένας «σκυλοκαβγάς» που δεν αφορά παρά μόνο όσους εμπλέκονται.

Δεν είναι όμως έτσι, ούτε έχει να κάνει με το πώς «πήραν» το προεδρείο. Η αντιπαράθεση συνδέεται με τα δικαιώματα που έχουμε όλοι μας σαν μέλη του σωματείου και ξεκίνησε από τη αδιανόητη άρνηση τους να δεχθούν το αίτημα 641 μελών του ΠΣΕΕΠ για γενική συνέλευση

 

 Όταν τα μέλη κρίνουν ότι είναι αναγκαίο να ελέγξουν εκλεγμένα από αυτούς όργανα του Σωματείου, έχουν το δικαίωμα να το κάνουν, χωρίς να μπαίνει η επιλογή τους αυτή στη κρίση κανενός από τα όργανα αυτά.  Αυτό λένε οι νόμοι, αυτό λέει το καταστατικό μας, αυτό επιβάλει και η δημοκρατική λειτουργία στα Σωματεία. Και τα όπλα που έχουμε στην διάθεση μας να υπερασπιστούμε αυτό το δικαίωμα,  είστε εσείς οι ίδιοι και η κρίση σας στην οποία στηριζόμαστε. Ας μη γίνονται λοιπόν εξομοιώσεις που υπονομεύουν τα δικαιώματα όλων μας και αποθρασύνουν αυτή την ομάδα.

 

Απ' την αρχή που έγινε αυτό το πραξικόπημα στο σωματείο προβλέψαμε τον χαρτοπόλεμο και δηλώσαμε ότι έχουμε πρόβλημα να ακολουθήσουμε αυτή την κατρακύλα. Δεν μπορούμε να τρέχουμε πίσω από τις συκοφαντικές και ψευδέστατες ανακοινώσεις τους και δεν είναι εύκολο να αποδεικνύεις καθημερινά ότι δεν είσαι ελέφαντας.

 

 Αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε και τη συκοφαντία ότι ήρθαν ... κάποιοι από τη Θεσσαλονίκη με λεφτά του σωματείου, χωρίς να έχουν σκοπό να συμμετέχουν στην παρωδία του γενικού συμβουλίου. Οι συνάδελφοι που κατέβηκαν από τη Θεσσαλονίκη , ήταν μόνο 2 μέλη της διοίκησης του σωματείου και 2 γεν. σύμβουλοι και  κατέβηκαν σε μια ύστατη προσπάθεια να δοθεί λύση, καταθέτοντας γραπτώς τις θέσεις τους σε όλους τους συμβούλους (τις οποίες κοινοποιήσαμε και σε όλους τους εργαζόμενους). Παρακολούθησαν δε σαν παρατηρητές όλη την «διαδικασία» και επέστρεψαν αμέσως μετά. Δεν κατέβηκαν λοιπόν για να «διασκεδάσουν» στην Αθήνα με λεφτά του σωματείου και τέλος πάντων πάει πολύ να μας εγκαλούν για τα οικονομικά,  αυτοί που (και με δική τους ομολογία) είχαν κάνει το ταμείο του Σωματείου μπάχαλο.

 

Αν θέλουν ας μας πουν τι παρέδωσαν πριν δύο χρόνια απ' την τρίχρονη θητεία τους και τι παρέλαβαν πριν δύο μήνες στα δύο χρόνια της δικιάς μας θητείας, για να καταλάβουν όλοι ποιος σέβεται τα χρήματα των μελών και ποιος όχι.

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

 

Με το που ξέσπασε αυτή η κρίση, σας καλέσαμε να μας κρίνετε όλους για το έργο μας και  την προσωπική  διαδρομή του καθενός, διαφορετικά θα βουλιάξουμε στη λάσπη. Γνωρίζετε βέβαια ότι οι βρόμικοι την λάσπη δεν τη φοβούνται, είναι ο φυσικός τους χώρος και πολύ εύκολα λασπώνουν όλους γύρω τους. Το πρόβλημα είναι σ' αυτούς που δεν επέλεξαν να ζουν εκεί.

 

Τέλος μια ευκαιρία ακόμα για να βγούμε απ' το αδιέξοδο που έχει περιέλθει το Σωματείο, είναι να μας πουν εκείνοι πώς κατανοούν την άσκηση του δικαιώματος των μελών. Πώς κατά τη γνώμη τους (και με ποια διαδικασία), τα απλά μέλη του Σωματείου μπορούν να ελέγξουν το Διοικητικό ή το Γενικό Συμβούλιο (σε Γενική Συνέλευση), όταν τα όργανα αυτά δεν θέλουν να ελεγχθούν; Και αν δυσκολεύονται οι «ηγέτες» της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, ας ρωτήσουν και το δικηγόρο τους που μόνιμα τους συνοδεύει στα καμώματα τους και να μας απαντήσουν για να την ξέρουν και οι εργαζόμενοι.

 

Γιατί μετά και την φανερά παράνομη «απόφαση» του «Γεν. Συμβουλίου» της 03.11.2009, ούτε λίγο ούτε πολύ μας λένε πως αν 33 Γενικοί Σύμβουλοι δεν θέλουν, κανείς δεν μπορεί να τους ελέγξει!!! Στην πράξη καταργούν την ίδια την Γενική Συνέλευση, παρά τα όσα λέει και το καταστατικό μας αλλά και οι νόμοι!!! Ελπίζουμε να πάρουμε απάντηση άμεσα, πρακτικά εφαρμόσιμη και καταστατικά αποδεκτή. Σε κάθε περίπτωση εμείς θα κάνουμε ότι επιβάλλεται, για να βρούμε μια διέξοδο που είναι τόσο αναγκαία σε τέτοιες δύσκολες εποχές για τα Συνδικάτα και τους εργαζόμενους .

 

Επιτέλους, όχι άλλο εξευτελισμό και απαξίωση της συνδικαλιστικής δράσης .  

Διαβάσαμε και μια  επιστολή ενός υποψήφιου συναδέλφου, που με όλο του το δίκιο διαμαρτύρεται για τις «διαδικασίες» πρόσληψης των ΕΛΠΕ. Δυστυχώς βρήκε τον πιο ακατάλληλο για να στείλει την επιστολή του. Γιατί, θυμίζουμε πως τα ΕΛΠΕ βγήκαν εκτός ΑΣΕΠ το 2005 (επί προεδρίας Αθανασόπουλου στο ΠΣΕΕΠ). Προσλήψεις (49 Μηχανικών) έγιναν με την ίδια διαδικασία και το 2006 (επί προεδρίας Αθανασόπουλου στο ΠΣΕΕΠ). Και αυτή η διαδικασία προέκυψε, μετά από το ξεπούλημα των ΕΛΠΕ στον Λάτση, από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Από αυτούς δηλαδή που τους κρατούσε τα μεγάφωνα ο σ. Αθανασόπουλος για να βγάζουν λόγους προεκλογικά !!

 

Τέλος, με όσα αφήνει να εννοηθούν ο σ. Αθανασόπουλος προσβάλλει όλους τους συναδέλφους που προσλήφθηκαν από το 2005 και μετά. Εμείς γνωρίζουμε τους συναδέλφους, τους ζούμε καθημερινά στην δουλειά και ξέρουμε πως είναι καθ' όλα άξιοι και ικανοί. Δεν επιτρέπεται λοιπόν να τους απαξιώνει κανείς, πόσο μάλλον ο σ. Αθανασόπουλος που μπήκε στα ΕΛΠΕ με τις πιο αδιαφανείς διαδικασίες ...  

    

Όσο για τα δημοσιεύματα στα Επίκαιρα, που είναι ίδια με αυτά που μας βομβάρδιζε όλο το καλοκαίρι, τα έστειλε μάλλον ο ίδιος ο σ. Αθανασόπουλος και η παρέα του, για να πιέσει την νέα κυβέρνηση να ... ενδώσει και να τους δώσει τις προαγωγές και τις διευθυντοποιήσεις που ονειρεύονται.. Εμείς ξαναλέμε το αυτονόητο. Όλα στον Εισαγγελέα και όποιος έχει λερωμένη τη φωλιά του, είτε τον λένε Καραχάλιο είτε Καραλή, είτε όποιος άλλος, να πληρώσει. Αλλιώς καταλήγουν όλα να μένουν κουτσομπολιά και συκοφαντίες και να δηλητηριάζουν τον εργασιακό μας χώρο.

 

       

ΕΝΙΑΙΑ - ΕΝΩΤΙΚΗ Σ. Κ.  

 

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Η ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΟΡΕΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Δεν φαίνεται φως στο τούνελ της  δημιουργίας φορέα Υ/Α, η απαράδεκτη στασιμότητα δυστυχώς συνεχίζεται.

 

Δ.Μπαμπασίκας     21/10/2009

 

Τους τελευταίους μήνες,  για πρώτη φορά ύστερα από 11 χρόνια αδράνειας φαινόταν πως άρχισε να προωθείται το θέμα της δημιουργίας Φορέα για την διαχείριση της έρευνας και παραγωγής πετρελαίου και αερίου στη χώρα μας. Με την αλλαγή κυβέρνησης η όλη διευθέτηση παίρνει και νέα παράταση.

 

Ήταν το 1993 όταν η τότε κυβέρνηση της ΝΔ προετοίμαζε να περάσει νόμο για ν'; αντικαταστήσει  τον Ν 468/76 για την έρευνα και παραγωγή Υ/Α και  έπεσε, την διαδέχθηκε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισε το Ν 2289/95, για να τον υπονομεύσει η ίδια, τρία χρόνια αργότερα, με την απορρόφηση της ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε από τα ΕΛΠΕ Α.Ε.με τον  Ν 2593/98. Υπενθυμίζουμε ότι η ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε. είχε θέση φορέα σύμφωνα με τον Ν.2289/95.

 

 Στις μέρες μας και πάλι η ΝΔ προετοίμαζε την αλλαγή του  Ν 2289/95 και έπεσε, αλλά μέχρι στιγμής δεν διαφαίνεται πρόθεση για νέο θεσμικό πλαίσιο από την νέα Κυβέρνηση.  

 

Η  εξαγγελία της 7/5/2009 για τον φορέα Υ/Α και αλλαγής του νόμου από τον πρώην Υπουργό Κο Χατζηδάκη, έρχεται ένα χρόνο μετά το πέρας  πορίσματος Επιτροπής, που ορίστηκε με  σκοπό την διερεύνηση του θέματος με το ΦΕΚ της 16/1/2008 και ημερομηνία λήξης απόδοσης του πορίσματος 31 Μαρτίου 2008. Επίσης στο Νόμο 3734/ΦΕΚ Αρ.8/28/1/2009 και  στο άρθρο 32 αποτυπώνεται η πρόθεση της κυβέρνησης  της ΝΔ για την δημιουργία Φορέα διαχείρισης θεμάτων έρευνας και παραγωγής Υδρογονανθράκων κάτω από την εποπτεία του ΣΕΕΣ.

 

Αναφέρουμε  επίσης ότι είχε προηγηθεί (20/7/2007) η αφαίρεση των   δικαιωμάτων έρευνας  των ΕΛΠΕ σε 60000 τ.χλμ , με το Ν 2251/94. συμπληρωμένο από την οδηγία του ΕΚ και ΕΣ  2005/23(ΕΚ- Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ΕΣ-Ευρωπαϊκό Συμβούλιο).

 

Τα ΕΛΠΕ ελάχιστα ασχολήθηκαν με τις περιοχές αυτές,  έτσι που να φαίνεται ότι οι παραχωρήσεις αυτές  χρησιμοποιήθηκαν μόνο για την προσέλκυση των μετόχων στην αρχική φάση της μετοχοποίησής των. Η δραστηριοποίηση των ΕΛΠΕ μόνο στο εξωτερικό (Αλβανία, Λιβύη, Αίγυπτο, Μαυροβούνιο) συντέλεσε  στην ακόμη μεγαλύτερη απαξίωση της έρευνας στη χώρα μας.

 

 Η ιστορία μετοχοποίησης των ΕΛΠΕ είναι λίγο-πολύ γνωστή με τις σπαστές μετοχοποιήσεις, αρχίζοντας από 23% το 1998 , το 2000 με δημόσια εγγραφή για περεταίρω μετοχοποίηση, στην συνέχεια με αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου , έναν «άγονο» διαγωνισμό για εξεύρεση στρατηγικού  επενδυτή (2001-2003), την απορρόφηση  της Petrola (18/9/2003) από τα ΕΛΠΕ και στη συνέχεια τον Αύγουστο του 2004 την  πώληση επιπλέον 8,21% των ΕΛΠΕ από το Ελληνικό δημόσιο στην  Paneuropean για να διαμορφωθεί τελικά η μετοχική σύνθεση των ΕΛΠΕ στις αρχές του 2009  ως εξής: ο όμιλος Λάτση να διαθέτει 36,3% έναντι 35.5% του Ελληνικού Δημοσίου, 18.1 θεσμικών επενδυτών και 10.1 από το ευρύ επενδυτικό κοινό.

 

Όπως εξήγγειλε ο Κος Χατζηδάκης προτίθετο να αλλάξει τον ήδη υπάρχοντα Νόμο 2289/95 για την έρευνα και παραγωγή Υδρογονανθράκων , έτσι ώστε να προσαρμοστεί στις σύγχρονες συνθήκες και να καταστεί οικονομικά πιο συμφέρων  στις ξένες εταιρείες, σε μια προοπτική  αναζωογόνησης των ερευνών.

 

Βλέποντας τον τρόπο που προσέγγιζε το θέμα έχω την εντύπωση, πως είχε την άποψη, πως αλλάζοντας δύο ή τρεις   παραμέτρους και δημιουργώντας μια ολιγομελή επιστημονική ομάδα σαν ελεγκτικό μηχανισμό  θα διαμορφωνόταν μια νέα κατάσταση.

 

Η νέα κυβέρνηση τόσο στο πρόγραμμα που δόθηκε στη δημοσιότητα  προεκλογικά , όσο και στις προγραμματικές της δηλώσεις δεν ανέφερε κάτι για το συγκεκριμένο θέμα, έτσι που  μένουμε με την εντύπωση ότι σαφώς δεν είναι στις πρώτες της προτεραιότητες αλλά ούτε και  στις μελλοντικές της στοχεύσεις.

  

 Φαίνεται να μην έχει συνειδητοποιηθεί  ότι η στασιμότητα των 11 χρόνων με προοπτική να γίνουν 15 χρόνια είναι μια απαράδεκτη κατάσταση. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς Φορέα διαχείρισης της έρευνας και παραγωγής Υ/Α. Είναι απαράδεκτο να αδιαφορούμε για την αξιοποίηση των ενεργειακών μας αποθεμάτων εν μέσω οικονομικής, περιβαλλοντικής και ενεργειακής κρίσης. Επισημαίνουμε επίσης ότι η συσσωρευθείσα  γνώση από τις έρευνες της ΔΕΠ Α.Ε. & ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε.(1976-1998) και ΕΛΠΕ Α.Ε. με τις συνταξιοδοτήσεις και την μη αναπλήρωση του ανθρώπινου δυναμικού κινδυνεύει να χαθεί, έτσι ώστε μια νέα μελλοντική προσπάθεια να αρχίσει από το μηδέν και πάλι.

 

 Το ερώτημα που τίθεται πιεστικά είναι: γιατί δεν επιδιώκουμε την αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου της χώρας μας, στην κατεύθυνση μείωσης της εξάρτησης από πετρέλαιο και φυσικό αέριο ( 400.000 βαρέλια πετρελαίου / ημέρα και 60.000 βαρέλια ισοδ. Πετρελαίου/ημέρα Φ.Α) , όπως κάνουν όλοι οι εταίροι μας στην ΕΕ και οι γείτονές μας στη Μεσόγειο; Γιατί αδιαφορούμε για τα θετικά οικονομικά και περιβαλλοντικά ( ανακάλυψη Φυσικού Αερίου, αποθήκευση CO2 ) αποτελέσματα που θα προκύψουν από την ενεργοποίηση της Έρευνας Υ/Α;

 

Μέχρι σήμερα δύο νόμοι  προσπάθησαν  να δώσουν λύσεις στο τεράστιο και εθνικής σημασίας αυτό θέμα. Ήταν ο Ν 468/76 και ο Ν 2289/95 που  αντικατέστησε τον προηγούμενο. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο ήταν η πολύ μικρή χρονικά εφαρμογή τους.

 

Με το καθεστώς του Ν 468/76 (1981) δόθηκε  η παραχώρηση στην AGIP στους Παξούς  και στην SHELL  στον Θερμαϊκό, πού ακυρώθηκε στη συνέχεια από τo Υπουργείο Βιομηχανίας  . Με τον Ν 2289/95 δόθηκαν 4 παραχωρήσεις (16-12-96) στη ΒΔ Πελοπόννησο, Δυτικό Πατραϊκό, Αιτωλοακαρνανία και Ηπείρο, ύστερα από προκήρυξη στις 3-12-95.

 

 Ένα τόσο σημαντικό θέμα δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο μικροπολιτικών διενέξεων. Ο Νόμος για την δημιουργία του φορέα Υ/Α πρέπει να ψηφιστεί, αν είναι δυνατόν, ομόφωνα και να λειτουργήσει σε μακροχρόνια βάση με την κατάλληλη προς τούτο υποδομή. Δυστυχώς οι δύο προηγούμενοι νόμοι λειτούργησαν σαν πυροτεχνήματα. Φοβάμαι ότι και η τρίτη προσπάθεια θα έχει την ίδια κατάληξη αν δεν διδαχθούμε από την προηγηθείσα εμπειρία.Η διαχείριση δεν αφορά μόνο τις σημερινές γενιές, αλλά και τις μελλοντικές καθόσον το πετρέλαιο είναι μη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας.

 

Χρειάζεται λοιπόν υποδομή, αυτό που στο παρελθόν ήταν η ΔΕΠ ΕΚΥ Α.Ε, απαλλαγμένη φυσικά από τις  πελατειακού τύπου παρεμβάσεις , διαρκής προσπάθεια μέσω ερευνητικών εργασιών, ενημέρωση του διεθνούς κυκλώματος για το τι θέλουμε, άντληση εμπειριών και απόψεων, διαμόρφωση στρατηγικής και υλοποίηση  στόχων. Όλα τα παραπάνω με μετριότατους υπολογισμούς χρειάζονται χρόνο. Από την κυβέρνηση της ΝΔ φαίνεται να είχε επιλεγεί μια πιο «γρήγορη» και «οικονομική» λύση, αυτή της ανοιχτής πόρτας, αντί των ερευνητικών γύρων και της ολιγομελούς ομάδας «επίβλεψης» αντί του στελεχωμένου σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα φορέα . Είμαι σίγουρος ότι  μια τέτοια προσπάθεια  θα αποδεικνυόταν εξίσου αδιέξοδη και επιζήμια όπως οι προηγούμενες.

 

Οι νόμοι τοποθετούν το γενικό πλαίσιο και οι επιμέρους ρυθμίσεις, που είναι πολλές και κρίσιμες, προωθούνται με προεδρικά διατάγματα ή υπουργικές αποφάσεις.  Αξίζει να επισημανθεί ότι παρότι προβλέπονται συνήθως πολλά επιμέρους θέματα  στο Νόμο, με το να απουσιάζουν στη συνέχεια οι  ρυθμίσεις ή να καλύπτονται γενικόλογα στις συμφωνίες με τις εταιρείες, ουσιαστικά ο νόμος είναι μετέωρος και οι εταιρείες ουσιαστικά ελεύθερες να πράττουν κατά το συμφέρον τους . Η ουσία του Νόμου βρίσκεται κύρια σ'; αυτές τις επιμέρους ρυθμίσεις, που προϋποθέτουν πολύ δουλειά, όπως και στον ελεγκτικό μηχανισμό που καλείται να τις εφαρμόσει.

 

 Η περίπτωση του Πρίνου με τις υπέρογκες υπερτιμολογήσεις (300 εκ $) της NAPC , το φόρτωμα της αποκατάστασης του περιβάλλοντος (50 εκ $ περίπου) στο δημόσιο επίσης από την NAPC, η διαχείριση της KAVALA OIL (N. 2779/99) στην πρώτη φάση λειτουργίας της, της REGAL OIL στη συνέχεια, με την εξαπάτηση των μετόχων της, ύστερα από ψευδή ανακοίνωση για ανακάλυψη μεγάλου κοιτάσματος , οι αλλαγές που προέκυψαν ως προς τα συμφωνηθέντα με την ENTERPRISE OIL στον 1ο γύρο παραχωρήσεων ( μετατροπή γεώτρησης 5000 μ σε δύο των 2375μ. ( Άρτεμις ) και1700μ (Απόλλων),  η διακοπή της γεώτρησης στην Ήπειρο λόγω υψηλών πιέσεων και «αδυναμίας» διαχείρισης της κατάστασης   κ.ά. αποδεικνύουν την πολυπλοκότητα του εγχειρήματος και την αναγκαιότητα ύπαρξης ικανού ελεγκτικού μηχανισμού (ΦΟΡΕΑ) και αναλυτικού και σύγχρονου νομικού πλαισίου.

 

O πρώην Υπουργός κ. Α.Πεπονής έχει καταθέσει πολλά και ενδιαφέροντα στο βιβλίο του με τίτλο "Για το ζήτημα του Αιγαίου"-εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη» ,  ιδιαίτερα για τις σχέσεις μας με την κοινοπραξία του Πρίνου, αλλά και ο κος   Σαλαγκούδης πρώην υπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης, με την μήνυση που κατέθεσε στις 28/6/2001 για τα τεκταινόμενα στο Πρίνο, σχετικά με το Ν.2779/99, όταν τα πετρέλαια του Πρίνου πέρασαν από την NAPC στην KAVALA OIL και για τον τρόπο που πέρασαν, επίσης ο  βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννης Δραγασάκης με ερώτησή του στις 23/4/2008  εκφράζει την αγωνία του για το αδιέξοδο στο όποίο έχει οδηγηθεί η έρευνα υδρογονανθράκων στη χώρα μας και ζητάει την άρση της στασιμότητας. Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν το πολύπλοκο του εγχειρήματος και τις ευρύτερες συναινέσεις που απαιτούνται  και που σε κάποιο βαθμό υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία.

 

Λύση στο πρόβλημα υπάρχει, αλλά απαιτεί πολύ δουλειά , μακροχρόνια στόχευση και αφορά , αφενός τον Φορέα διαχείρισης και την στελέχωσή του και αφετέρου τις αναγκαίες επιμέρους ρυθμίσεις του νόμου, έτσι ώστε η όλη δραστηριότητα να αποβεί συμφέρουσα στην κοινωνία σαν σύνολο και περιβαλλοντικά ασφαλής και ωφέλιμη.


Δεν θ' ανακαλύψουμε εμείς τον τροχό. Για τα περισσότερα κράτη του κόσμου, η έρευνα, ο έλεγχος και η αξιοποίηση του πετρελαϊκού δυναμικού είναι κάτι το αυτονόητο. Στα κράτη της Ε.Ε. υπάρχουν θεσμικά κρατικά όργανα που ελέγχουν, ερευνούν, γνωμοδοτούν και συμμετέχουν επιχειρηματικά σε θέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Με βάση λοιπόν τα σημερινά δεδομένα, το θέμα της έρευνας και παραγωγής πετρελαίου είναι αναγκαίο να προχωρήσει, χωρίς χρονοτριβή.

Οπως προτείνουν ειδικοί, με βάση την εμπειρία στη χώρα μας αλλά και την τεράστια διεθνή εμπειρία, θα μπορούσε να δημιουργηθεί δημόσιος φορέας με αντικείμενα: α) τη βασική έρευνα, β) τον έλεγχο και την προώθηση των παραχωρήσεων, γ) τη γνωμοδότηση του κράτους, δ) την εκπροσώπησή του στα διάφορα φόρα, ε) την τήρηση αρχείου, ζ) τη διαχείριση των αποθεμάτων, ώστε να προκύπτει το μέγιστο δυνατό όφελος για την κοινωνία, η) την διαμόρφωση οδηγιών και τον έλεγχο σε θέματα ασφάλειας και περιβάλλοντος, θ) την ενημέρωση της κοινωνίας σε θέματα πετρελαίου, ι) τη συνεργασία και το συντονισμό με ινστιτούτα και ερευνητικά κέντρα.Επίσης θα μπορούσε να συσταθεί κρατική εταιρεία (νορβηγική εμπειρία, και όχι μόνο), που θ' αξιοποιεί τις γνώσεις και του παραπάνω φορέα και θα δραστηριοποιείται επιχειρηματικά, διαχειριζόμενη τις συμμετοχές του κράτους σε κοινοπρακτικά σχήματα, όπως ο Νόμος του '95 για την Ερευνα ορίζει και η Ε.Ε. επιτρέπει.

 

Οι καταστάσεις πιέζουν , η μακροχρόνια καθυστέρηση  επιτείνει  την ανάγκη να προχωρήσουμε με γρήγορα βήματα. Έχοντας υπόψη το μέγεθος του εγχειρήματος , ας προχωρήσουμε προσεκτικά και μετρημένα και με την μέγιστη δυνατή συναίνεση ,θα έλεγα ομοφωνία , όσο και αν η λέξη ομοφωνία ακούγεται περίεργα στις μέρες μας.

 

 

 

 

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΓΕΝΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ Π.Σ.Ε.Ε.Π

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΓΕΝΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ Π.Σ.Ε.Ε.Π.

 

Συναδέλφισσα, Συνάδελφε  Γενικέ Σύμβουλε,

Καλείσαι το Σάββατο 07.11.2009 σε μια αντικαταστατική διαδικασία σύγκλησης του Γενικού Συμβουλίου, προκειμένου να «αποφασίσεις» αν μπορούν τα μέλη του Σωματείου μας να ζητούν από το Δ.Σ. που εκλέγουν, να συγκαλεί Γενική Συνέλευση.!!!

Δηλαδή, ένα εκλεγμένο και ελεγχόμενο από τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων όργανο, όπως το Γεν. Συμβούλιο, θα αποφασίσει για τα δικαιώματα τους!!!

Συνάδελφοι, κάθε σκέψη που αμφισβητεί το δικαίωμα των μελών ενός Σωματείου να μπορούν να ζητούν Γενική Συνέλευση για οποιοδήποτε θέμα, είναι αδιανόητη (ιδιαίτερα μετά την τελευταία τροποποίηση του καταστατικού με την καθιέρωση της) και κάθε ενέργεια που θέτει το δικαίωμα αυτό υπό την αίρεση οποιουδήποτε οργάνου εκλεγμένου απ'; τους ίδιους, είναι πραξικοπηματική και αντιδημοκρατική. Οι εργαζόμενοι δεν εκλέγουν όργανα για να ελέγχονται απ'; αυτά, αλλά για να τα ελέγχουν και αυτό ακριβώς το δικαίωμα των μελών διασφαλίζει η διαδικασία του 15% του άρθρου 11 παρ.3 του καταστατικού.

Συνάδελφοι, είναι ανάγκη να διαχωρίσουμε τις παραταξιακές μας διαφορές και προτιμήσεις που είναι σεβαστές, από την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μελών που πρέπει να είναι αδιαμφισβήτητα και αποδεκτά απ'; όλους μας.

Ο ισχυρισμός ότι έτσι κάθε παράταξη ή ομάδα εργαζομένων κάθε φορά θα μπορεί να ζητά με την διαδικασία του 15% σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για οποιοδήποτε θέμα είναι αβάσιμος, γιατί κανένας εργαζόμενος δεν ασκεί χωρίς λόγο ένα τέτοιο δικαίωμα και κάθε ανάλογη πρωτοβουλία θα πέφτει στο κενό, αφήνοντας έκθετους όσους καταχρηστικά κάνουν χρήση αυτής της καταστατικής διαδικασίας .

Για όλους αυτούς τους λόγους αυτό το Γενικό Συμβούλιο, εκτός από το γεγονός ότι συγκαλείται παράνομα και αντικαταστατικά, είναι και αναρμόδιο να αποφασίσει για το θέμα που συγκαλείται.

Συναδέλφισσα, Συνάδελφε  Γεν. Σύμβουλε,

Μη δεχτείς να χρησιμοποιηθείς σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ σ'; αυτό το πραξικόπημα, μη δεχτείς να αποφασίσεις για κάτι που ανήκει αποκλειστικά στα δικαιώματα των μελών του σωματείου μας και όχι των οργάνων του.

Όσο για την κατά παραγγελία «γνωμοδότηση» του δικηγόρου του Σωματείου για να χρησιμοποιηθεί σαν περιτύλιγμα στο πραξικόπημα της απόρριψης των υπογραφών, υπάρχουν αρκετές γνώμες έγκυρων νομικών που δηλώνουν έκπληξη για την ερμηνεία που απορρίπτει τις υπογραφές (σας θέτουμε υπ'; όψιν συνημμένα μία απ'; αυτές).

Οι πραξικοπηματικές και αντιδημοκρατικές ενέργειες πρέπει να αντιμετωπίζονται συνδικαλιστικά, και αυτό είναι ευθύνη του κάθε εργαζόμενου, εκλεγμένου ή μη. Καλούμε σήμερα τον καθένα από εσάς  να σεβαστεί τα δικαιώματα των μελών  και να πάμε άμεσα σε Γενική Συνέλευση, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να δώσει διέξοδο και λύση αποδεκτή απ'; όλους μας.

Εμείς δεν θα μπούμε σε λογικές συσχετισμών σ'; αυτό το Γενικό Συμβούλιο, γιατί θεωρούμε σταθερά ότι τα δικαιώματα των μελών δεν μπαίνουν σε ψηφοφορίες, ακόμα και αν πλειοψηφεί η άποψή μας. Το μόνο για το οποίο θα  μπορούσε να αποφασίσει αν συγκαλούνταν νόμιμα, θα  ήταν η αναρμοδιότητα του.     

Κωστόπουλος Θ.

Κώτσιας Θ.

Ξένος Α.

Οφθαλμίδης Π.

Παπαδέλης Π.

Παπακωνσταντίνου Γ.

Πέππας Χ.

Ρεντίνας Κ.

Σταμούλης Α.

 

 

ΤΑΡΣΙΤΣΑ ΚΑΛΛΙΜΠΑΚΑ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Α.Μ.1350

26ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 16

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΤΗΛ.2310535173

 

ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

                              Τα μέλη του Δ.Σ. του σωματείου με την επωνυμία « Πανελλήνιο σωματείο Εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια» 1.Θέμης Κωστόπουλος, 2.Θωμάς Κώτσιας 3. Αναστάσιος Ξένος 4. Παναγιώτης Οφθαλμίδης 5. Παναγιώτης Παπαδέλης 6. Γιώργος Παπακωνσταντίνου,7. Χρήστος Πέππας 8.Κώστας Ρεντίνας 9.Θανάσης Σταμούλης,  μου έθεσαν υπ'; όψιν τα εξής

Την 18-9-09  , 641 μέλη του σωματείου , τα οποία  υπερβαίνουν τα 30% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών του σωματείου, υπέβαλαν αίτημα προς το Διοικητικό Συμβούλιο για σύγκληση Έκτακτης  Γενικής Συνέλευσης, με θέμα την καθαίρεση του ΔΣ του ΠΣΕΕΠ στο σύνολό του και άμεση προσφυγή σε εκλογές για ανάδειξη νέου Δ.Σ.

Το ερώτημα που μου τέθηκε ήταν :Το Δ.Σ. υποχρεούται σε σύγκληση Γ.Σ., εντός 5 ημερών  όπως το άρθρο 11 του καταστατικού ορίζει  στο κεφάλαιο Γενική Συνέλευση ή πρέπει να παραπέμψει το αίτημα σε κρίση του Γενικού Συμβουλίου, σύμφωνα με όσα το άρθρο 11 του καταστατικού στο κεφάλαιο που αφορά το Διοικητικό συμβούλιο, ορίζει σε σχέση με την υποβολή μομφής.

 

 

                Η Γενική Συνέλευση ενός σωματείου είναι  το ανώτατο όργανο του  , το οποίο έχει την γενική αποφασιστική αρμοδιότητα, ανεξάρτητα αν γι'; αυτήν κάνει μνεία το καταστατικό ή όχι. Δηλαδή έχει αρμοδιότητα να αποφασίζει επί παντός θέματος-ζητήματος που αφορά το σωματείο , εκτός αν πρόκειται για υπόθεση που  με βάση τον νόμο ή το καταστατικό έχει υπαχθεί σε άλλο όργανο.

Οι αρμοδιότητες της Γενικής Συνέλευσης διακρίνονται σε υποχρεωτικές και δυνητικές. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι αρμοδιότητες που δεν μπορούν να εκχωρηθούν σε άλλα όργανα διοικήσεως του σωματείου, ούτε με απόφαση της ίδιας της Γενικής Συνέλευσης, ούτε με διάταξη του καταστατικού . Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι αρμοδιότητες που αναφέρονται σε θέματα για τα οποία το καταστατικό δεν έχει προβλέψει αρμοδιότητα άλλου οργάνου.

 Μεταξύ των υποχρεωτικών  αρμοδιοτήτων  της Γενικής Συνέλευσης είναι  και η αρμοδιότητα που αφορά την εκλογή, εποπτεία και παύση του Διοικητικού Συμβουλίου ή μελών αυτού. ( άρθρο 94 ΑΚ) (Σ. Βλαστός Δίκαιο Σωματείων σ. 246-  Λ. Ντάσιος  Συνδικαλιστικές οργανώσεις σ. 406,Κρητικός σ. 194)

Η Γενική Συνέλευση μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά της  για παύση ολόκληρου του Διοικητικού Συμβουλίου ή μελών του είτε έχει συγκληθεί ως έκτακτη  είτε ως τακτική. Η έκτακτη Γενική Συνέλευση μπορεί να έχει προκληθεί από μέλη του σωματείου ,με τους όρους που το καταστατικό ορίζει. (Κρητικός σ. 194)

Το αποκλειστικό δικαίωμα της Γενικής Συνέλευσης για έλεγχο και  παύση του Δ.Σ.  , συνδέεται προφανώς  με το ποιος θα συγκαλέσει την Γενική Συνέλευση που θα συζητήσει την παύση. Διαδικασία η οποία άμεσα ή έμμεσα παρεμποδίζει την Γενική Συνέλευση στο να ασκήσει το αποκλειστικό δικαίωμά της για έλεγχο και παύση της Διοίκησης δεν είναι σύννομη.

Το όργανο που κατά κανόνα έχει την αρμοδιότητα για σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης είναι το Δ.Σ. Προβλέπεται όμως και η δυνατότητα μελών να συγκαλέσουν Γενική Συνέλευση, ( άρθρο 96 Α.Κ.) Το δικαίωμα αυτό των μελών για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, έχει ιδιαίτερη σημασία , για την υλοποίηση του δικαιώματος της Γενικής Συνέλευσης για παύση του Δ.Σ., διότι διαφορετικά το Δ.Σ. θα μπορούσε να ακυρώσει στην πράξη το δικαίωμα της Γενικής Συνέλευσης μη συγκαλώντας την.

 Το άρθρο  11 του καταστατικού  του σωματείου  « Πανελλήνιο σωματείο Εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια» προβλέπει ότι :το 15% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών του σωματείου ,με γραπτή αίτησή του προς το Δ.Σ. που θα περιλαμβάνει τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, μπορεί να ζητήσει την σύγκληση Γ.Σ. Το Δ.Σ. στην περίπτωση αυτή υποχρεούται να συγκαλέσει έκτακτη Γενική Συνέλευση μέσα σε προθεσμία 5 ημερών.

Στην περίπτωση που το Δ.Σ. δεν συγκαλέσει τη Γ.Σ. τα μέλη μπορούν να προσφύγουν στο αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο ,για να λάβουν την εξουσιοδότηση για σύγκληση της Γ.Σ.

Το ίδιο άρθρο στο κεφάλαιό του που αφορά το Διοικητικό Συμβούλιο προβλέπει « Τα μέλη του Δ.Σ. είναι υπεύθυνα προσωπικά και αλληλέγγυα απέναντι στους εργαζόμενους και μπορούν να ανακληθούν από αυτούς. Το 1/10  των ταμειακά εντάξει μελών του Σωματείου μπορεί να υποβάλλει στο Δ.Σ. πρόταση μομφής εναντίον του. Στην περίπτωση αυτή το Δ.Σ., εισάγει την πρόταση μομφής στο Γενικό Συμβούλιο ,με το ερώτημα της υποβολής αυτής στην κρίση της Γενικής Συνέλευσης ...; ...;»

Η  δεύτερη αυτή διάταξη  ,απαιτεί μικρότερο ποσοστό των μελών 10% για την υποβολή πρότασης μομφής προς το Δ.Σ. ( έναντι του 15% που απαιτείται για την σύγκληση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης) και δεν προβλέπει η πρόταση μομφής να συνδέεται με αίτημα σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης. Στην περίπτωση αυτή ορίζει  το καταστατικό, ότι το Δ.Σ. έχει την υποχρέωση να εισάγει την πρόταση μομφής στο Γενικό Συμβούλιο, το οποίο και θα αποφασίσει εάν η πρόταση θα υποβληθεί στην Γενική Συνέλευση ή όχι.

Η διάταξη αυτή του καταστατικού κατά την άποψή μου αποτελεί ανεπίτρεπτο περιορισμό του αποκλειστικού δικαιώματος της Γενικής Συνέλευσης σε παύση ή μη του Διοικητικού Συμβουλίου , αφού δίνεται η δυνατότητα σε ένα άλλο όργανο « Γενικό Συμβούλιο» να απορρίψει ουσιαστικά μία πρόταση μομφής, αποκλείοντας την Γενική Συνέλευση από το να τη συζητήσει. Αποτελεί επίσης και έμμεσο περιορισμό του δικαιώματος της Γ.Σ., αφού το διοικητικό συμβούλιο εισάγοντας το θέμα στο Γενικό Συμβούλιο και μάλιστα χωρίς χρονικούς περιορισμούς μπορεί στην πράξη να χρονοτριβήσει τόσο , ώστε ουσιαστικά να ματαιώσει το δικαίωμα της Γενικής Συνέλευσης.

Σε κάθε περίπτωση, η αμφιβόλου νομιμότητας, δεύτερη διάταξη δεν είναι δυνατόν να  θεωρηθεί ότι αποκλείει το δικαίωμα του 15% των μελών του σωματείου να ζητήσουν σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης με θέμα την παύση ή μη του Διοικητικού Συμβουλίου.

 Ακόμα δηλαδή και αν θεωρηθεί, ότι μία πρόταση μομφής που υποβάλλεται στο Διοικητικό Συμβούλιο χωρίς αίτημα σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης και χωρίς να υπογράφεται από  τον απαιτούμενο για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης αριθμό μελών,  νομίμως εισάγεται αρχικά στο Γενικό Συμβούλιο και πάλι από πουθενά δεν προκύπτει, ότι η ρύθμιση αυτή αποκλείει την εφαρμογή της πρώτης ρύθμισης του άρθρου 11 που προβλέπει την σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης από τα μέλη. Η αντίθετη ερμηνεία ούτε επαρκή στήριξη στο καταστατικό βρίσκει και αν γινόταν δεκτή θα καταστρατηγούσε αφ'; ενός το δικαίωμα των μελών για σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης σ ένα από τα σοβαρότερα θέματα της ζωής του σωματείου, αφ'; ετέρου το αποκλειστικό δικαίωμα της Γενικής Συνέλευσης για έλεγχο του Δ.Σ.

Επομένως στην συγκεκριμένη περίπτωση η άποψή μου είναι ότι το Διοικητικό Συμβούλιο είναι υποχρεωμένο να συγκαλέσει έκτακτη Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με το αίτημα των   μελών του σωματείου.  

                                            

Θεσσαλονίκη  24-9-2009

 

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Ο ΦΑΡΙΣΑΪΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

04.11.2009

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Ο φαρισαϊσμός και η υποκρισία φαίνεται να περισσεύουν στον συνάδελφο Αθανασόπουλο, όταν «θλίβεται και ανησυχεί» ...; μη τυχόν και πληροφορηθεί η διοίκηση των ΕΛ.ΠΕ. την κρίση στο Σωματείο μας  και με καταγγέλει, γιατί τάχα αποκάλυψα το εφτασφράγιστο μυστικό που η εταιρεία.. δεν γνώριζε!!!. Από εμένα περίμενε να το μάθει ο Χριστοδούλου !!!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Ο καημός του σ. Αθανασόπουλου είναι άλλος, τόσο πριν τις βουλευτικές εκλογές με τις μπαρούφες περί επανακρατικοποίησης των ΕΛΠΕ, όσο και μετεκλογικά με τα καλέσματά του να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους τα μέλη του Δ.Σ. της εταιρείας, στη νέα κυβέρνηση!!, (πάλι καλά που δεν τους ζήτησε  να υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους σ'; αυτόν!!!)

Ο σ. Αθανασόπουλος διεκδικεί το ρόλο του κομματικού βαρόνου στα ΕΛΠΕ  και του κομισάριου της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ευτυχώς που τέτοια μισαλλόδοξα άτομα τύπου Αθανασόπουλου δεν φαίνεται να τα παίρνει κανείς στα σοβαρά, τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης όσο και από την Διοίκηση των ΕΛΠΕ, πόσο μάλλον από τους εργαζόμενους.

Ο «ρόλος» που υποδύεται, του ... μόνιμα διωκόμενου αγωνιστή.. και στυλοβάτη.. των ιερών και οσίων των εργαζομένων στα ΕΛΠΕ,  δεν πείθει κανέναν. Φαντάζει δε μόνο σαν καρικατούρα σ'; όσους συναδέλφους πράγματι ανησυχούν για διάφορες επιλογές της Εργοδοσίας και θίγονται με τις αποφάσεις της.

Ας γνωρίζει ο σ. Αθανασόπουλος  ότι όσοι πραγματικά νοιάζονται για τους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους, παλεύουν για ενότητα, συνεργάζονται σ'; όλα τα θεσμικά όργανα που συμμετέχουν και οικοδομούν κίνημα ικανό να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και τις  πολλές δυσμενείς για τους εργαζόμενους αποφάσεις της Εργοδοσίας, χωρίς να διεκδικούν ρόλο από τα κυβερνητικά κόμματα για να παραγοντίζουν στα ΕΛΠΕ, ούτε βέβαια στέκονται με τα «κουστουμάκια» τους την επομένη των βουλευτικών εκλογών στην πύλη,  κλίνοντας πονηρά το μάτι στους εργαζόμενους και μαζεύοντας συγχαρητήρια!!! για λογαριασμό της όποιας κυβέρνησης.

Συνάδελφοι,

Προϊόν αυτής της συμπεριφοράς του σ. Αθανασόπουλου και της παρέας του, είναι και το πραξικόπημα στο Σωματείο και η άρνηση των υπογραφών  για Γεν. Συνέλευση.

Όμως όσο και να την  φοβούνται «σαν το διάολο το λιβάνι», τη Συνέλευση τελικά δεν θα την αποφύγουν και τότε το λόγο θα τον έχουν οι εργαζόμενοι, γιατί λύση έξω από τους ίδιους τους εργαζόμενους δεν υπάρχει .  

 

 

Οφθαλμίδης Παναγιώτης

Εκπρόσωπος των Εργαζομένων στο Δ.Σ.των ΕΛ.ΠΕ.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΠΣΕΕΠ

28.09.2009

Συναδέλφισσες, οι

Οι εξελίξεις στο Δ.Σ του Σωματείου και η ανατροπή του Προεδρείου από την γνωστή σε όλους «συμμαχία ηγεσιών» ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, ενισχυμένη πλέον και με τον σ. Σαλακίδη, σας είναι ήδη γνωστές. Ξέρουμε πως από εδώ και εμπρός θα ακουστούν και θα γραφτούν πολλά «φοβερά και τρομερά» (έχουν αρχίσει ήδη)... Ξέρουμε επίσης πως είναι δύσκολο να πολεμήσει κανείς το ψέμα και την ανηθικότητα, αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Γι'; αυτό θα προσπαθήσουμε να ξεκαθαρίσουμε την δική μας θέση, έχοντας εμπιστοσύνη στην λογική και το ένστικτο των εργαζομένων.

Α. Τι σημαίνουν οι 641 υπογραφές των μελών του Σωματείου;

Το δικαίωμα των μελών του Σωματείου να ελέγχουν το Δ.Σ. που οι ίδιοι εξέλεξαν, άμεσα, μέσα από την Γενική Συνέλευση, είναι το ποιο σημαντικό δικαίωμα ενός μέλους και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Το Καταστατικό του Σωματείου μας το προβλέπει και απαιτεί υπογραφές τουλάχιστον 15% των μελών, χωρίς να βάζει καμία άλλη προϋπόθεση.

Το νομικό «τερτίπι» που βρήκαν για να κρυφτούν από την οργή των εργαζομένων οι «ηγέτες» της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, δεν στέκεται νομικά και έχουμε ήδη στα χέρια μας γνωμοδοτήσεις νομικών που το αποδεικνύουν. Όμως ποιο σημαντικό από τους δικηγόρους, είναι αυτό που μας λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, πώς είναι δυνατό μια μικρή μερίδα «συνδικαλιστών» αν έχουν τον έλεγχο του Γενικού Συμβουλίου, να ακυρώνουν το ποιο βασικό δικαίωμα των μελών του Σωματείου, αυτό του ελέγχου και της ανάκλησης (όταν κρίνει η πλειοψηφία) του όποιου εκλεγμένου από αυτούς οργάνου ή εκπροσώπου; Αυτό δεν είναι μόνο παράλογο, είναι και πέρα για πέρα αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο.

Εμείς λέμε πως ακόμη και να «τα είχαμε βρει» και οι 21 του Διοικητικού Συμβουλίου ή οι 68 του Γενικού Συμβουλίου, για να αποφύγουμε την Γενική Συνέλευση (αν είχαμε λόγους να φοβόμαστε την κρίση των συναδέλφων μας), ούτε τότε θα μπορούσε να γίνει αυτό, γιατί όταν το ζητούν τόσα μέλη, η Γενική Συνέλευση είναι επιβεβλημένη και από το Καταστατικό και από την βασική λογική πάνω στην οποία χτίζονται τα Σωματεία. Δηλαδή ότι όλα τα όργανα υποτάσσονται στην βούληση των μελών του Σωματείου, η οποία εκφράζεται μόνο μέσα από Γενική Συνέλευση.

Έτσι η πρόταση για «διαπαραταξιακό προεδρείο» και να αγνοήσουμε!!!; το αίτημα των 641 συναδέλφων για Συνέλευση, είναι παράνομη  και  εκ  του  πονηρού. Αν την αποδεχόμασταν θα ήταν σαν το πρόβλημα να ήταν οι «καρέκλες». Μα αν ήταν θέμα «καρέκλας», δεν θα παραιτούμασταν οι υπόλοιποι 7 του προεδρείου στις 16.09.2009.

Αλλά εκτός αυτού, πως είναι δυνατόν στις 12 το μεσημέρι να είμαστε γι'; αυτούς «συμμορίτες, φασιστοειδή, εργοδοτικοί,» και τόσα άλλα που μας ... χρέωναν και στις 2 το απόγευμα ξαφνικά, να γίνουμε ... συναγωνιστές!!! και να παλεύουμε στο ίδιο προεδρείο με τους υβριστές μας... για το καλό των εργαζομένων; Αυτό είναι η μεγαλύτερη υποκρισία απέναντι στους εργαζόμενους. Γι'; αυτό λέμε πως η μόνη λύση είναι η Γενική Συνέλευση και οι εκλογές, όπου τα μέλη του Σωματείου, θα βάλουν ... κάθε  κατεργάρη στον πάγκο του...

Β. Γιατί δεν πρέπει να νομιμοποιήσουμε το πραξικόπημά τους;

Διαβάσαμε ότι σκοπεύουν λέει, να οδηγήσουν το Σωματείο σε εκλογές τον Ιανουάριο του 2010!!! Τότε θα ρωτήσετε ποιο είναι το πρόβλημα; Εμείς λέμε πως το πρόβλημα είναι τεράστιο και είναι και πρόβλημα δημοκρατικής λειτουργίας και πρόβλημα ουσίας.

Αν δεν αντιδράσουμε στο «πραξικόπημά τους», απαιτώντας την αποκατάσταση της νομιμότητας και της καταστατικής λειτουργίας του Σωματείου, τότε δεχόμαστε πως μια μικρή μερίδα «συνδικαλιστών» μπορεί να ακυρώνει το δικαίωμα των μελών να κρίνουν και να αποφασίζουν για όλα τα όργανα του Σωματείου τους, που άλλωστε οι ίδιοι εκλέγουν...

Όσο δε για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, όσο ποιο πολύ αργήσει, τόσο το χειρότερο και για το Σωματείο και για τους εργαζόμενους.

Ένα προεδρείο που κρύβεται από τους εργαζόμενους, που φοβάται την κρίση τους, τί δύναμη μπορεί να έχει για να λύσει προβλήματα; Και τί προτεραιότητες μπορεί να έχουν οι «ηγέτες» της ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ, εκτός από το να «εκμεταλλευτούν» την συγκυρία των βουλευτικών εκλογών και να βομβαρδίσουν τους εργαζόμενους με υποσχέσεις για «ρουσφέτια», μήπως και επηρεάσουν όσους τους γύρισαν την πλάτη αηδιασμένοι; Παράλληλα, με ένα παραλήρημα λάσπης, συκοφαντίας και ψέματος, θα προσπαθήσουν να απαξιώσουν το έργο του Σωματείου των τελευταίων 2 χρόνων. Πρόσφατο παράδειγμα η προσπάθεια να «χαθούν» οι προϋπηρεσίες των νέων συναδέλφων, αρκεί να τα χρεώσουν στο προηγούμενο προεδρείο!!!

Από όλα τα παραπάνω είναι φανερό πως η κρίση στο Σωματείο, δημιουργήθηκε και τροφοδοτήθηκε από την ανάγκη δύο μηχανισμών να υπάρξουν, ανατρέποντας ένα προεδρείο που με το έργο του αποδείκνυε καθημερινά, πως το Σωματείο αν αφήσει πίσω του τις γνωστές κόντρες κομματικών μηχανισμών και δουλέψει με βάση τα προβλήματα των εργαζομένων, μπορεί να πετύχει πολλά. Και στα δύο χρόνια που πέρασαν, για πρώτη φορά είχαμε ένα προεδρείο διαπαραταξιακό, όπου συμμετείχαν εκλεγμένοι συνάδελφοι από όλο το πολιτικό και συνδικαλιστικό φάσμα και δούλεψαν παραγωγικά και αποτελεσματικά για το συμφέρον των εργαζομένων. Και αυτό είναι που πολεμούν οι γνωστοί μηχανισμοί και «ηγεσίες».

 Και για να καταλάβουν οι εργαζόμενοι με τι ψέματα θα έρθουνε αντιμέτωποι, ένα παράδειγμα είναι η τελευταία ανακοίνωση του σ. Σαλακίδη: Αναφέρει πως πρόσφατα ... έμαθε για το «Συνέδριο για την Έρευνα και την Παραγωγή» και το κόστος του, όταν όλα αυτά αποφασίστηκαν σε Γενική Συνέλευση και συμπεριλήφθηκαν στον προϋπολογισμό του Σωματείου στις αρχές του χρόνου, αλλά και ανακοινώθηκαν σε όλους τους εργαζόμενους. Στην συνέχεια για όσα «ρουσφέτια» ζητούσε δύο χρόνια τώρα και το προεδρείο του αρνήθηκε για να προστατέψει το κύρος του Σωματείου, μας κατηγορεί τώρα πως εμείς του τα ... προσφέραμε, αλλά αυτός τα αρνήθηκε!!! Όσοι γνωρίζουν τον σ. Σαλακίδη, δεν έχουν απορίες για το ποια είναι η αλήθεια. Οι υπόλοιποι ας προβληματιστούν και ας ρωτήσουν εργαζόμενους στις ΒΕΘ...

Συναδέλφισσες, οι

Οι μέρες αυτές είναι πολύ κρίσιμες για το Σωματείο μας. Όσο γρηγορότερα γίνει η Γενική Συνέλευση για να αποκατασταθεί η νομιμότητα, αλλά και οι εκλογές για να προκύψει με την βούληση των εργαζομένων, νέο, ισχυρό Διοικητικό Συμβούλιο στο ΠΣΕΕΠ, τόσο το καλύτερο για όλους τους εργαζόμενους στα ΕΛΠΕ.

Μην επιτρέψετε να κάνουν το Σωματείο, εργαλείο ανήθικων παιχνιδιών, στον βωμό των όποιων βουλευτικών εκλογών και των μηχανισμών που ζουν μέσα από αυτά.

Τα μέλη του Δ.Σ.

Κωστόπουλος Θέμης

Κώτσιας Θωμάς

Ξένος Αναστάσιος

Οφθαλμίδης Παναγιώτης

Παπαδέλης Παναγιώτης

Παπακωνσταντίνου Γιώργος

Πέππας Χρήστος

Ρεντίνας Κώστας

Σταμούλης Θανάσης